Pošumljavanje Deliblatska peščare započelo je 1818, projektom Austrougarske, koja je time od letećeg peska želela za zaštiti okolna sela, gradove i poljoprivredne useve.
Pošumljavanje je trajalo decenijama.
Deliblatska peščara je najveća pustinja Evrope, površine oko cc 40 hiljada hektara.
Stanište je nekih retkih, endemskih inreliktnih biljnih vrsta (banatski i stepski božur, Pančićev pelin, šerpet, bademić, Dežanova kockavica i dr).
Procena je da je oko 3.500 hektara biljaka izgorelo.
Stručnjaci su godinama upozoravali i predlagali da se u pošumljenim delovima pešcare poveća udeo lišćarskog drveća s smanji udeo borova, upravo zbog rizika od požara, koji je veći sa ovim četinarima a manji sa lišćarima kao što su bagrem, bela lipa, hrast.
Nije imao ko da sluša.
Nakon požara ključno je brzo pošumljavanje radi što efikasnije obnove flore i usporavanja lokalnih erozija.
Međutim, u periodu 2012-2026 cela Srbija je pošumljavla svega cc 1.500 hektara godišnje. U periodu 1960-1974 to je bilo oko 10.000 hektara po godini.
ALI, PAZITE SAD OVO – AKO SE POREDE:
ZVANIČNI PODACI MINISTARSTVA POLJOPRIVREDE, ŠUMARSTVA I VODOPRIVREDE
– sa
SATELITSKIM SNIMCIMA (Global Forest Watch / Hansen – University of Maryland)
= dobija se ovo:
Naše ministarstvo tvrdi da je u periodu 2012-2026 (Vučićeva vlast) površina šuma povećana za više stotina hiljada hektara
Satelitski snimci tvrde da je površina šuma u Srbiji smanjena za oko 50.000 hektara.
Prosečan gubitak šuma po satelitima je oko 4000 hektara godišnje.
Prosečna sadnja šuma prema ministarstvu je oko 1500 hektara godišnje.
Uz to: 90-95% naraslih šuma jesu one koje su nastale u iseljenim selima, napuštenim obradivim površinama usled neprofitabilna ti poljoprivrede.
I sad – koliko i ko poseče hiljade hektara godišnje šuma u takvim uslovima?
I šta mislite – koliko će trebati našoj državi da pošumi 3.500 hektara u Deliblatskoj peščari i sa kojim sadnicama?
Dragan Radovanović,psiholog
